عود چیست؟
درمان ارتودنسی، با براکت یا الاینر شفاف، دندانها را به موقعیت جدیدی منتقل میکند. هنگام پایان درمان، هرچند دندانها مرتب به نظر میرسند، بافتهای اطرافشان ممکن است هنوز کاملاً با وضعیت جدید سازگار نشده باشند. در ارتودنسی به حرکت مقداری از دندانها به سمت موقعیت قبلی در گذر زمان عود (relapse) گفته میشود. عود به معنای ناموفق بودن درمان نیست؛ تمایلی طبیعی در دندانها و بافتهای اطراف است و در بیشتر موارد با برنامهی نگهداری درست تا حد زیادی قابل محدود کردن است.
چرا دندانها دوباره جابهجا میشوند؟ علتهای زیستی
الیاف لثه و لیگامان پریودنتال
هر دندان با الیاف نازکی به نام لیگامان پریودنتال به استخوان متصل است. در داخل لثه نیز الیاف کشسانی وجود دارد که دندانها را به یکدیگر و به بافتهای اطراف وصل میکند. وقتی دندان حرکت داده میشود، این الیاف کشیده میشوند و دوباره سازمان مییابند. لیگامان پریودنتال در زمان نسبتاً کوتاهتری سازگار میشود، اما عادت کردن برخی الیاف داخل لثه به موقعیت جدید ممکن است بیشتر طول بکشد. این الیاف تا مدتی، گویی «موقعیت قبلی را به خاطر دارند»، ممکن است تمایل به عقب کشیدن دندانها نشان دهند؛ این اثر بهویژه در دندانهای چرخیده ممکن است آشکارتر باشد.
بازسازی استخوان
هنگام حرکت دندان، در یک طرف دندان استخوان تحلیل میرود و در طرف دیگر استخوان جدید ساخته میشود. این بازسازی بلافاصله با پایان درمان کامل نمیشود. تا زمانی که استخوان بالغ شود و از موقعیت جدید پشتیبانی کند، دندانها ممکن است در برابر نیروهای خارجی حساستر باشند.
زبان، لب و عادتها
دندانها در یک موقعیت تعادلی میان نیروهای عضلات زبان، لب و گونه قرار دارند. عادتهایی مانند فشار دادن زبان، مکیدن لب، جویدن ناخن، فشردن دندانها یا دندانقروچه میتوانند این تعادل را برهم بزنند و در جابهجایی دوبارهی دندانها نقش داشته باشند. اگر چنین عادتهایی وجود داشته باشد، ارتودنتیست شما آنها را در برنامهی نگهداری در نظر میگیرد؛ برای اطلاعات دربارهی فشار زبان میتوانید مقالهی عادت فشار دادن زبان را ببینید.
نوع مشکل اولیه
برخی وضعیتهای ارتودنسی مستعدتر به عود در نظر گرفته میشوند. برای مثال فاصلههای آشکار بین دندانها، دندانهای بسیار چرخیده، اپنبایت و نامرتبی شدید ممکن است پس از درمان با دقت بیشتری پیگیری شوند. ارتودنتیست شما هنگام برنامهریزی درمان این خطرها را ارزیابی میکند.
تغییراتی که با افزایش سن در دندانها رخ میدهد
چه درمان ارتودنسی انجام شده باشد چه نه، دندانها در تمام عمر بسیار آهسته به حرکت ادامه میدهند. در بزرگسالی، ایجاد نامرتبی خفیف بهویژه در دندانهای جلوی پایین وضعیتی رایج است. از جمله علتهای آن میتوان به رشد و تغییر آهستهی فکها، تمایل دندانها به حرکت رو به جلو در گذر زمان، تغییرات در پشتیبانی لثه و استخوان و نیروهای جویدن اشاره کرد. به همین دلیل حتی اگر درمان سالها پیش تمام شده باشد، ممکن است تغییرات کوچکی در دندانها دیده شود. این یکی از دلایل اصلی است که دوران نگهداری بهعنوان یک عادت بلندمدت در نظر گرفته میشود.
نقش ریتینر
ریتینر (نگهدارنده) پس از پایان درمان به ماندن دندانها در موقعیت جدیدشان کمک میکند. ریتینر ثابت سیم نازکی است که به سطح پشتی دندانهای جلو چسبانده میشود؛ ریتینر متحرک معمولاً به شکل یک پلاک شفاف است و گذاشته و درآورده میشود. اینکه کدام نوع، به چه مدت و با چه برنامهای استفاده شود را ارتودنتیست شما تعیین میکند. برای اطلاعات کلی به صفحهی راهنمای ریتینر، برای مدت استفاده به ریتینر تا کی استفاده میشود و برای جزئیات فرایند نگهداری به درمان نگهدارنده (ریتینر) مراجعه کنید.
- ریتینر متحرک فقط در مدتی که در دهان است اثر دارد؛ رعایت برنامهی استفادهی توصیهشده مهم است.
- اطراف ریتینر ثابت باید با دقت تمیز شود؛ اگر سیم قطع یا جدا شود ممکن است متوجه نشوید. ببینید: مراقبت از ریتینر ثابت و مشکلات آن.
- اگر ریتینر تنگ به نظر میرسد، ممکن است نشانهی حرکت مقداری از دندانها باشد؛ به ارتودنتیست خود اطلاع دهید.
- جلسات کنترل امکان میدهد وضعیت دستگاه و تغییرات احتمالی دندانها زودتر دیده شود.
اگر متوجه جابهجایی شدید چه کنید؟
- ریتینر خود را بررسی کنید: اگر ریتینر متحرک دارید، آن را بگذارید و ببینید چگونه جا میافتد. اگر اصلاً جا نمیافتد، به آن فشار نیاورید.
- با کلینیک تماس بگیرید: هرچه جابهجایی زودتر دیده شود، گزینهها معمولاً سادهتر خواهند بود. اگر ریتینر شکسته یا گم شده، مقالهی اگر ریتینر گم شد چه باید کرد میتواند راهنمایی کند.
- معاینه: ارتودنتیست شما میزان و علت جابهجایی را ارزیابی میکند؛ در صورت لزوم قالب جدید یا اسکن دیجیتال گرفته میشود.
- گزینهها: در جابهجاییهای کوچک، یک ریتینر جدید ممکن است کافی باشد. در تغییرات آشکارتر ممکن است یک دورهی کوتاه درمان با الاینر شفاف یا ارتودنسی ثابت برنامهریزی شود. این تصمیم پس از معاینه گرفته میشود؛ صفحهی اصلاحات کوچک ارتودنسی میتواند در این باره دیدی به شما بدهد.
پرسشهای پرتکرار
اگر از ریتینر استفاده کنم، دندانهایم هیچ جابهجا نمیشوند؟
ریتینر به کاهش قابل توجه خطر جابهجایی کمک میکند، اما چون دندانها در تمام عمر میتوانند بسیار آهسته حرکت کنند، تغییرات کوچک همچنان ممکن است دیده شود. استفادهی منظم و جلسات کنترل امکان میدهد این تغییرات زود تشخیص داده شوند.
سالها پیش درمان شدهام و دندانهایم جابهجا شدهاند. آیا درمان دوباره ممکن است؟
در بیشتر موارد بله. درمان ارتودنسی در بزرگسالان هم قابل انجام است؛ بسته به میزان جابهجایی ممکن است درمان کوتاهی برنامهریزی شود. مناسب بودن آن را ارتودنتیست شما در معاینه ارزیابی میکند.
چند شب ریتینر را نگذاشتم و حالا تنگ است. چه کنم؟
تنگی خفیف ممکن است نشان دهد دندانها کمی حرکت کردهاند. اگر دستگاه جا میافتد، طبق برنامهی توصیهشده به گذاشتن آن ادامه دهید و به ارتودنتیست خود اطلاع دهید. اگر جا نمیافتد، بدون فشار آوردن با کلینیک تماس بگیرید؛ ببینید: مشکلات ریتینر و راهحلها.
در چه مواردی خطر عود بیشتر است؟
فاصلههای آشکار، دندانهای چرخیده، اپنبایت و عادتهایی که ادامه دارند ممکن است خطر را افزایش دهند. ارتودنتیست شما برنامهی نگهداری را بر اساس این عوامل تنظیم میکند.
برای پرسشهای خود میتوانید با شماره 0312 911 60 36 تماس بگیرید یا از فرم صفحه تماس استفاده کنید.
این صفحه جنبه اطلاعرسانی عمومی دارد؛ تشخیص و برنامهی درمان با معاینه و ارزیابی ارتودنتیست شما تعیین میشود.





