دیاستم چرا ایجاد میشود؟
- ناهماهنگی اندازه دندانها و فک: دندان‌هایی که نسبت به فک کوچک هستند
- دندانهای کوچک یا غایب: بهویژه دندانهای پیشین کناری کوچک (میخی‌شکل) یا مادرزادی غایب
- فرنوم (بند) ضخیم لب: بافتی که لب بالا را به لثه متصل می‌کند و تا بین دو دندان جلو امتداد دارد
- عادت‌ها: فشار زبان، مکیدن انگشت
- بیماری لثه: باز شدن بادبزنی دندانها به دلیل تحلیل استخوان
- رشد طبیعی در کودکان: فاصله‌هایی که هنگام رویش دندانهای جلوی دائمی دیده می‌شوند ممکن است با رویش دندانهای نیش خودبه‌خود کمتر شوند
آیا فاصله بین دندانها در کودکان همیشه مشکل است؟
خیر. در سنین ۶ تا ۱۲ سال، فاصله بین دندانهای جلوی بالا در بیشتر کودکان بخشی طبیعی از رشد است و با رویش دندانهای نیش دائمی تمایل به بسته شدن دارد. اینکه این فاصله باید پیگیری شود یا درمان، در معاینه مشخص میشود.
گزینه‌های درمانی
الاینر شفاف
بیشتر فاصله‌هایی که منشأ دندانی دارند را میتوان با الاینر شفاف بست. دندانها به‌طور برنامه‌ریزی‌شده به هم نزدیک می‌شوند و در صورت لزوم موقعیت دندانهای دیگر نیز تنظیم میشود.
براکت
اگر فاصله همراه با مشکلات گسترده‌تر بایت باشد، ممکن است درمان ثابت ترجیح داده شود.
باندینگ زیبایی و لمینت
اگر دندانها کوچک‌تر از حد طبیعی باشند یا فاصله ناشی از شکل آن‌ها باشد، ممکن است اصلاح فرم دندان با باندینگ کامپوزیت یا لمینت در نظر گرفته شود. در برخی موارد ابتدا فضاها با ارتودنسی به‌طور مناسب توزیع می‌شوند و سپس درمان زیبایی انجام میشود.
جراحی فرنوم
اگر فرنوم ضخیم لب مانع بسته شدن فاصله شود یا باعث باز شدن دوباره فاصله بسته‌شده گردد، ممکن است یک جراحی جزئی (فرنکتومی) توصیه شود. زمان انجام آن متناسب با درمان ارتودنسی برنامهریزی میشود.
پس از بسته شدن فاصله
دیاستم‌های بسته‌شده تمایل به باز شدن دوباره دارند. به همین دلیل معمولاً دوره نگهداری طولانی‌مدت با یک سیم نازک ثابت که پشت دندانهای جلو چسبانده میشود توصیه میشود.