دندانها و فکهای فرزندتان در طول سالها پیوسته تغییر میکنند. تقویم سنی این صفحه، نشانههایی را که خانوادهها در هر دوره ممکن است متوجه شوند و زمانی را که میتوان با ارتودنتیست مشورت کرد، خلاصه میکند. با انتخاب بازهی سنی میتوانید یادداشتهای مربوط به آن دوره را ببینید. این ابزار هیچ توصیهی پزشکی ارائه نمیدهد؛ اطلاعات فقط در مرورگر شما میماند و به هیچ جا فرستاده نمیشود.
رویکرد پذیرفتهشدهی عمومی این است که نخستین ارزیابی ارتودنسی حدود 7 سالگی انجام شود. در این سن در بیشتر کودکان نخستین دندانهای آسیای بزرگ و دندانهای پیشین جلو شروع به رویش کردهاند؛ به این ترتیب ارتودنتیست میتواند رشد فک و جایگیری دندانها را بهتر ارزیابی کند. ارزیابی همیشه به معنای شروع درمان نیست؛ در بیشتر موارد فقط پیگیری توصیه میشود.
نشانههایی که بسته به سن میتوان به آنها توجه کرد
بازهی سنیای را که میخواهید ببینید انتخاب کنید.
3–6 سال: دورهی دندانهای شیری
- ادامهی عادت مکیدن انگشت، پستانک یا شیشهی شیر پس از 3–4 سالگی
- خوابیدن با دهان باز، خروپف یا تنفس دهانی مکرر در طول روز
- باقی ماندن فاصله بین دندانهای بالا و پایین هنگام بسته شدن دندانهای جلو
- قرار گرفتن دندانهای پایین جلوتر از دندانهای بالا هنگام گاز گرفتن یا لغزیدن فک به یک سمت
- پوسیدگی دندانهای شیری یا دندان شیریای که زودتر از موعد از دست رفته
- مشورت با ارتودنتیست: وقتی یکی از این نشانهها دیده شد، میتوان آن را در کنترلهای منظم دندانپزشکی پرسید
6–7 سال: آغاز دورهی دندانی مختلط
- افتادن دندانهای پیشین شیری و رویش دندانهای پیشین دائمی
- رویش دندانهای دائمی از پشت، پیش از افتادن دندانهای شیری
- رویش یا عدم رویش نخستین دندانهای آسیای بزرگ و نحوهی جفت شدن آنها با هم
- کمبود فضا یا نامرتبی آشکار برای دندانهای پیشین دائمی
- کراسبایت: قرار گرفتن برخی دندانهای بالا در داخل دندانهای پایین
- مشورت با ارتودنتیست: دورهای که معمولاً برای نخستین ارزیابی ارتودنسی توصیه میشود
8–10 سال: دورهای که رشد را میتوان هدایت کرد
- جلو بودن آشکار دندانهای جلوی بالا یا بسته نشدن لبها
- عقب یا جلو به نظر رسیدن فک پایین
- از دست رفتن زودهنگام دندانهای آسیای شیری و شروع بسته شدن فضا
- ادامهی عادتهایی مانند فشار دادن زبان یا تنفس دهانی
- تنگی کام یا نواحی تیرهی پهن در دو طرف هنگام لبخند
- مشورت با ارتودنتیست: اگر ارتودنتیست لازم بداند، ممکن است درمان زودهنگام یا پیگیری برنامهریزی کند
11–13 سال: گذر به دندانهای دائمی
- رویش نکردن دندانهای نیش یا رویش آنها از جای نادرست
- نیفتادن آخرین دندانهای شیری برای مدت طولانی
- دیپبایت، اپنبایت یا نامرتبی آشکار در دندانهای جلو
- فاصله بین دندانها یا چرخش دندانها
- تفاوتها در رابطهی فکها در این دوره که جهش رشد نزدیک است
- مشورت با ارتودنتیست: برنامهریزی درمان جامع در بیشتر موارد در این دوره مطرح میشود
14 سال و بالاتر: دورهی نوجوانی
- رویش تقریباً همهی دندانهای دائمی
- نگرانیها دربارهی نامرتبی، مشکلات بایت یا زیبایی لبخند
- صدا، درد یا دشواری در باز کردن دهان در ناحیهی مفصل فک
- دندانهای نهفته یا رویشنیافته
- زندگی روزمره، برنامهی مدرسه و ورزش در انتخاب روش درمان
- مشورت با ارتودنتیست: درمان در هر سنی قابل ارزیابی است؛ روش با معاینهی ارتودنتیست تعیین میشود
چرا عادتها اهمیت دارند؟
عادتهایی مانند مکیدن انگشت، استفاده از پستانک، فشار دادن زبان و تنفس دهانی، وقتی مدت طولانی ادامه پیدا کنند، ممکن است بر ردیف دندانها و رشد فکها اثر بگذارند. اثر این عادتها بسته به مدت، تکرار و ویژگیهای رشد کودک متفاوت است. برای جزئیات میتوانید مقالههای عادت مکیدن انگشت و پستانک و تنفس دهانی در کودکان را ببینید. تنفس دهانی ممکن است به ارزیابی گوش و حلق و بینی نیز نیاز داشته باشد؛ ارتودنتیست شما در صورت لزوم ارجاع میدهد.
اگر دندان شیری زود از دست برود
دندانهای شیری جای دندانهای دائمی را که از زیر آنها میآیند نگه میدارند. وقتی یک دندان آسیای شیری بهدلیل پوسیدگی یا ضربه زودتر از موعد از دست برود، دندانهای مجاور ممکن است به سمت فضای خالی جابهجا شوند و جای دندان دائمی تنگ شود. در این حالت ارتودنتیست ممکن است استفاده از فضانگهدار را برای حفظ فضا بررسی کند.
در این دوره چه درمانهایی ممکن است مطرح شوند؟
رویکرد ارتودنسی در کودکان بر پیگیری رشد و در صورت لزوم هدایت آن استوار است. بسته به ارزیابی ارتودنتیست، ممکن است گسترش کام، دستگاههای متحرک، دستگاههای فانکشنال یا در موارد مناسب الاینرهای شفاف برنامهریزی شوند. برای نگاهی کلی به موضوع، صفحهی درمان ارتودنسی در کودکان، برای اینکه چرا زمانبندی مهم است صفحهی درمان زودهنگام ارتودنسی و برای رویکرد الاینر شفاف در گروه سنی 6–10 سال صفحهی Invisalign First را ببینید.
توصیههای عملی برای خانوادهها
- در فواصل منظم دهان فرزندتان را با هم در آینه بررسی کنید؛ تغییراتی را که توجهتان را جلب میکند یادداشت کنید.
- اگر متوجه خوابیدن با دهان باز یا خروپف شدید، آن را در معاینه بگویید.
- مراقبت از دندانهای شیری را نادیده نگیرید؛ پوسیدگیها ممکن است به از دست رفتن فضا بینجامند.
- به معاینه با اطلاعاتی بیایید که بیماریهای مهمی را که فرزندتان داشته و داروهایی را که مصرف میکند نشان دهد.
- اگر در خواهر و برادرها یا والدین ساختار فکی مشابهی وجود دارد، به ارتودنتیست بگویید.
پرسشهای پرتکرار
آیا هر کودکی که در 7 سالگی معاینه میشود به درمان نیاز دارد؟
خیر. در بیشتر کودکان در این سن فقط پیگیری رشد توصیه میشود. اگر ارتودنتیست مشکلی ببیند، زمان درمان را بر اساس دورهی رشد برنامهریزی میکند.
دندانهای شیری که به هر حال عوض میشوند؛ آیا نامرتبی مهم است؟
برخی بینظمیهای دندانهای شیری ممکن است خودبهخود اصلاح شوند؛ برخی دیگر ممکن است در دندانهای دائمی هم ادامه یابند. دربارهی اینکه کدام پیگیری شود، ارتودنتیست با معاینه تصمیم میگیرد.
اگر فرزندم مکیدن انگشت را ترک نکند چه کار میتوانم بکنم؟
به جای فشار، تشویق مثبت و صبر معمولاً نتیجهی بهتری دارد. اگر عادت مدت طولانی ادامه داشته باشد، ارتودنتیست ممکن است وضعیت را ارزیابی کند و روشهای حمایتی پیشنهاد دهد.
آیا در کودکان میتوان از الاینر شفاف استفاده کرد؟
در موارد مناسب و در شرایطی که ارتودنتیست مناسب بداند، قابل استفاده است. توانایی کودک در گذاشتن منظم الاینرها و پیگیری خانواده برای این تصمیم اهمیت دارد.
برای پرسشهای خود میتوانید با شماره 0312 911 60 36 تماس بگیرید یا از فرم صفحه تماس استفاده کنید.
این صفحه جنبه اطلاعرسانی عمومی دارد؛ تشخیص و برنامهی درمان با معاینه و ارزیابی ارتودنتیست شما تعیین میشود.





