تفاوت مشکلات دندانی و اسکلتی
مشکلات ارتودنسی را میتوان به‌طور کلی در دو گروه قرار داد. در مشکلات دندانی، فک‌ها با هم هماهنگ‌اند، اما دندانها در موقعیت نادرست قرار دارند، کج شده‌اند یا نامرتب‌اند. در مشکلات اسکلتی، در اندازه یا موقعیت فک بالا و پایین ناهماهنگی وجود دارد. در بسیاری از افراد هر دو با هم دیده میشوند.
این تمایز مستقیماً بر انتخاب درمان اثر می‌گذارد: مشکلات دندانی را بیشتر میتوان با الاینرهای شفاف یا براکت اصلاح کرد، در حالی که مشکلات اسکلتی ممکن است در دوران رشد به دستگاه و در بزرگسالان گاهی به برنامهریزی مشترک ارتودنسی و جراحی فک نیاز داشته باشند.
چرا این مشکلات اهمیت دارند؟
- تمیزکردن: تمیزکردن بین دندان‌های نامرتب دشوارتر است؛ خطر پوسیدگی و بیماری لثه ممکن است افزایش یابد.
- سایش و شکستگی: بایت نادرست ممکن است به برخی دندانها بار اضافه وارد کند و آن‌ها را بساید.
- لثه‌ها: دیپبایت و کراسبایت ممکن است در تحلیل لثه نقش داشته باشند.
- جویدن و گفتار: مشکلاتی مانند اپنبایت ممکن است بر گاز گرفتن و تلفظ برخی صداها اثر بگذارند.
- آسیب: دندان‌های جلوی برجسته در زمین خوردن و ضربه‌ها آسان‌تر می‌شکنند.
مشکل چگونه تشخیص داده میشود؟
برای تشخیص از معاینهٔ داخل دهان و صورت، رادیوگرافی پانورامیک و در صورت نیاز سفالومتری، عکس‌ها و اسکن سه‌بعدی داخل دهانی استفاده میشود. این سوابق کمک می‌کنند مشخص شود مشکل دندانی است یا اسکلتی و کدام درمان مناسب خواهد بود. برای جزئیات، صفحهٔ نخستین معاینهٔ ارتودنسی را ببینید.
در صفحه‌های زیر هر مشکل را جداگانه بررسی کرده‌ایم. اگر مطمئن نیستید در کدام گروه قرار می‌گیرید، میتوان این موضوع را در معاینه و با استفاده از سوابقتان با هم ارزیابی کرد.