جلوزدگی دندانها چیست؟
در ارتودنسی، فاصله‌ای که دندانهای جلوی بالا جلوتر از دندانهای جلوی پایین قرار دارند اورجت نامیده میشود. وقتی این فاصله افزایش یابد یا دندانهای جلوی بالا بیش از حد به جلو متمایل شوند، در زبان عامیانه به آن «دندان خرگوشی» یا دندانهای جلوزده می‌گویند. شکایت‌های رایج عبارت‌اند از لب‌هایی که دندانها را کامل نمی‌پوشانند، دشواری در بستن لب‌ها و برجسته به نظر رسیدن دندانها هنگام لبخند.
علل
- علل دندانی: تمایل دندانهای جلو به جلو، فاصله بین دندانها
- علل اسکلتی: عقب بودن فک پایین یا جلو بودن فک بالا
- عادت‌ها: مکیدن طولانی‌مدت انگشت، فشار زبان، قرار دادن لب پایین پشت دندانهای بالا
- تنفس دهانی
- وراثت
چرا اهمیت دارد؟
دندانهای جلوی بالای جلوزده در زمین خوردن و ضربه‌ها آسان‌تر می‌شکنند. ارزیابی زودهنگام به‌ویژه برای کودکان توصیه میشود، زیرا در بازی و ورزش بیشتر در معرض آسیب هستند. علاوه بر این، لب‌هایی که دندانها را نمی‌پوشانند می‌توانند در خشکی دهان و التهاب لثه نقش داشته باشند.
گزینه‌های درمانی
الاینر شفاف
وقتی جلوزدگی منشأ دندانی دارد، به‌ویژه اگر بین دندانهای جلو فاصله وجود داشته باشد یا بتوان فضا به دست آورد، میتوان دندانهای جلو را با الاینر شفاف به عقب برد.
براکت
در مواردی با اورجت زیاد که به اصلاح گسترده بایت نیاز دارند، ممکن است درمان ثابت ترجیح داده شود. در صورت نیاز میتوان از کش‌های ارتودنسی یا مینی‌اسکرو استفاده کرد.
دستگاههای فانکشنال در دوران رشد
اگر جلوزدگی ناشی از عقب بودن فک پایین باشد، در دوران رشد میتوان دستگاه‌هایی که فک پایین را جلو می‌آورند یا جلو آوردن فک پایین با الاینر شفاف را در نظر گرفت.
کشیدن دندان و جراحی
در موارد پیشرفته ممکن است برای به دست آوردن فضا کشیدن دندان در نظر گرفته شود، و در بزرگسالانی که رشدشان کامل شده و مشکل اسکلتی شدید دارند، ممکن است جراحی ارتوگناتیک مطرح شود.