Wat is een open beet?
Bij een normale beet overlappen de bovenste voortanden de onderste voortanden een klein beetje wanneer de mond sluit. Bij een open beet blijft er een verticale opening tussen de voortanden. Daardoor kan het moeilijker zijn om met de voortanden voedsel als een boterham of pasta af te bijten, en kan de uitspraak van klanken als de “s” en de “z” veranderen.
Oorzaken
- Duimzuigen en speen: Als dit doorgaat terwijl de blijvende tanden doorkomen, kan het voorkomen dat de voortanden volledig doorbreken.
- Tongpersen: De tong tussen de voortanden duwen bij het slikken en praten
- Mondademhaling: Door een verstopte neus of vergrote amandelen en neusamandel
- Skeletale oorzaken: Te veel verticale groei van de kaken
- Kaakgewrichtsproblemen: In zeldzame gevallen veranderingen die vanuit het gewricht ontstaan
Behandeling bij kinderen
Bij kinderen hangt een open beet vaak samen met gewoonten, en soms herstelt de beet zich vanzelf zodra de gewoonte stopt. Waar nodig kunnen apparaatjes om de gewoonte af te leren, verbreding van het gehemelte en tongoefeningen worden ingezet. Ademt het kind door de mond, dan is een beoordeling door een KNO-arts belangrijk.
Behandeling bij volwassenen
Doorzichtige aligners
Bij een open beet die door de stand van de tanden wordt veroorzaakt, kunnen doorzichtige aligners worden gebruikt om de voortanden gecontroleerd te laten zakken en de kiezen een klein beetje in te drukken (intrusie). Ook de dikte van de aligners boven de kiezen kan aan deze beweging bijdragen.
Brackets en minischroeven
In duidelijkere gevallen kan een vaste beugel met brackets worden gebruikt en, waar nodig, tijdelijke minischroeven om de kiezen in te drukken.
Orthognatische chirurgie
Bij een uitgesproken skeletale open beet kan het nodig zijn orthodontie en kaakchirurgie samen te plannen. Meer informatie vindt u op de pagina over skeletale kaakafwijkingen.
Stabiliteit op lange termijn
Een open beet heeft de neiging terug te komen, vooral als het tongpersen doorgaat. Daarom zijn het volgen van tonggewoonten na de behandeling en een consequente retentie belangrijk; waar nodig kunnen oefeningen voor de tonghouding worden aanbevolen.
