عقبماندگی فک بالا (رتروژن ماگزیلا) وضعیتی است که اغلب وقتی دیده میشود که دندانهای پیشین پایین به دلیل رشد ناکافی فک بالا به جلو، جلوتر از دندانهای پیشین بالا قرار میگیرند. یکی از مهمترین عوامل در موفقیت درمان این مشکل، زمانبندی است.
چرا زمانبندی اهمیت دارد؟
فک بالا در دوران رشد همچنان در حال تکامل است و در این دوره، درزهای بین استخوانهای فک (سوچورها) هنوز کاملاً جوش نخوردهاند. وسایل ارتوپدی میتوانند از این انعطافپذیری برای کمک به رشد فک بالا به سمت جلو استفاده کنند. با افزایش سن، درزها جوش میخورند و امکان هدایت رشد کمتر میشود.
عواملی که زمانبندی را تعیین میکنند
سن و مرحله رشد
روشهایی مانند فیس ماسک بیشتر بین ۶ تا ۱۰ سالگی آشکارترین اثر را نشان میدهند. در سنین بالاتر میتوان روشهای متکی بر استخوان (مینیپلیت یا مینیاسکرو) را در نظر گرفت.
رویش دندانها
دندانهایی که وسایل روی آنها قرار میگیرند باید رویش یافته باشند. از این نظر، دوره دندانی مختلط (شیری و دائمی) بازه زمانی مناسبی است.
منشأ مشکل
جلوتر قرار گرفتن دندانهای پیشین پایین همیشه به دلیل عقبماندگی فک بالا نیست. اندازه فک پایین یا صرفاً موقعیت دندانها نیز ممکن است نقش داشته باشد. تشخیص درست به معاینه و رادیوگرافی سفالومتری نیاز دارد.
ساختار چهره مشابه در خانواده
در کودکانی که زمینه خانوادگی دارند، این احتمال در نظر گرفته میشود که مشکل با ادامه رشد آشکارتر شود و پیگیری دقیقتر انجام میشود.
همکاری کودک
وسایلی مانند فیس ماسک باید هر روز به تعداد ساعات مشخصی استفاده شوند. همکاری کودک و خانواده مستقیماً بر نتیجه اثر میگذارد.
روشهای درمان
- فیس ماسک: نیرویی رو به جلو به فک بالا وارد میکند.
- گسترش کام (بازکننده کام): فک بالای باریک را پهن میکند و اغلب همراه با فیس ماسک به کار میرود.
- روشهای متکی بر استخوان: در کودکان بزرگتر، نیرو را مستقیماً به استخوان منتقل میکنند.
- در بزرگسالان: پس از پایان رشد، برای موارد خفیف کاموفلاژ ارتودنسی و برای موارد شدید جراحی ارتوگناتیک (جراحی فک) در نظر گرفته میشود.
برای اطلاعات بیشتر، صفحات عقبماندگی فک بالا و جلو آوردن فک بالا و گسترش فک ما را ببینید.
پیگیری پس از درمان
در کودکان مبتلا به عقبماندگی فک بالا، رشد فک پایین ممکن است در سراسر دوران نوجوانی ادامه یابد. بنابراین پس از درمان زودهنگام، معاینههای منظم تا پایان رشد اهمیت دارد.



