ایمپلنت‌های دندانی ریشه‌های مصنوعی هستند که برای جایگزینی دندان‌های از دست رفته در استخوان فک قرار داده می‌شوند. اینکه درمان ایمپلنت در درازمدت به‌خوبی عمل کند، تا حد زیادی به دقت برنامه‌ریزی پیش از مرحله جراحی بستگی دارد.
هدف برنامه‌ریزی
- قرار دادن ایمن ایمپلنت در موقعیت درست در استخوان
- محافظت از ساختارهایی مانند عصب‌ها، سینوس و ریشه دندان‌های مجاور
- اطمینان از اینکه پروتزی که روی آن قرار می‌گیرد از نظر عملکرد و زیبایی در موقعیت درست باشد
- شناسایی کارهای تکمیلی مانند پیوند استخوان از پیش، در صورت نیاز
مراحل برنامه‌ریزی
۱. سابقه پزشکی و معاینه
سلامت عمومی، داروها، سیگار کشیدن، سلامت لثه و بایت ارزیابی می‌شوند. دیابت کنترل‌نشده، برخی داروهای استخوان و مصرف زیاد سیگار ممکن است بر برنامه درمان اثر بگذارند.
۲. رادیوگرافی پانورامیک
نمای کلی ارائه می‌دهد؛ اما چون دوبعدی است، درباره پهنا و ساختار سه‌بعدی استخوان اطلاعات محدودی می‌دهد.
۳. توموگرافی کامپیوتری با پرتو مخروطی (CBCT)
ارتفاع، پهنا و تراکم استخوان و موقعیت ساختارهایی مانند عصب‌ها و سینوس را می‌توان به‌صورت سه‌بعدی ارزیابی کرد.
۴. برنامه‌ریزی بر پایه پروتز
موقعیت ایمپلنت بر اساس موقعیت ایده‌آل دندانی که روی آن قرار خواهد گرفت تعیین می‌شود. به همین دلیل برنامه‌ریزی همراه با پروتز انجام می‌شود.
۵. زمان‌بندی
اینکه ایمپلنت بلافاصله پس از کشیدن دندان قرار داده شود یا پس از بهبود، بر اساس وضعیت استخوان و وجود یا نبود عفونت تعیین می‌شود.
ارزیابی ارتودنسی
اگر دندان‌های کنار فضای خالی خم شده یا بایت تغییر کرده باشد، ممکن است پیش از ایمپلنت درمان ارتودنسی لازم باشد. چون ایمپلنت پس از قرار گرفتن قابل جابه‌جایی نیست، ترتیب درمان اهمیت دارد. برای جزئیات، صفحه ایمپلنت دندان و ارتودنسی ما را ببینید.
پس از برنامه‌ریزی
وقتی برنامه‌ریزی کامل شد، مراحل درمان، مدت تخمینی، خطرهای احتمالی و گزینه‌های جایگزین با بیمار در میان گذاشته می‌شود. برای اطلاعات بیشتر درباره ابزارهای برنامه‌ریزی دیجیتال، مقاله ما درباره برنامه‌ریزی دیجیتال ایمپلنت را ببینید.
