برنامه‌ریزی دیجیتال یعنی ترکیب تصاویر به‌دست‌آمده از منابع مختلف در رایانه برای برنامه‌ریزی از پیش درمان ایمپلنت. این رویکرد کمک می‌کند موقعیت ایمپلنت هم بر اساس ساختار استخوان و هم بر اساس موقعیت ایده‌آل پروتزی که ساخته خواهد شد تعیین شود.
ابزارهای دیجیتال مورد استفاده
عکس‌های دیجیتال
عکس‌های چهره و داخل دهان برای ارزیابی زیبایی، به‌ویژه در ناحیه جلوی دهان، و برای ارتباط با بیمار به کار می‌روند.
رادیوگرافی‌های دیجیتال
رادیوگرافی پانورامیک و پری‌اپیکال وضعیت کلی دندان‌ها و استخوان را نشان می‌دهند.
توموگرافی کامپیوتری با پرتو مخروطی (CBCT)
تصویری سه‌بعدی از استخوان فراهم می‌کند؛ موقعیت ساختارهایی مانند کانال عصب، سینوس و ریشه‌های مجاور ارزیابی می‌شود.
اسکن دیجیتال داخل دهانی
مدلی از سطح دندان‌ها و لثه ایجاد می‌کند. وقتی با داده‌های سی‌تی ترکیب شود، استخوان و بافت نرم در یک نما دیده می‌شوند.
نرم‌افزار برنامه‌ریزی
اندازه، زاویه و عمق ایمپلنت به‌صورت مجازی برنامه‌ریزی می‌شود؛ موقعیت پروتز نیز در برنامه لحاظ می‌شود.
راهنماهای جراحی (سرجیکال گاید)
راهنماهای اختصاصی که برای انتقال موقعیت برنامه‌ریزی‌شده به دهان به کار می‌روند. در موارد مناسب می‌توانند به پیش‌بینی‌پذیرتر شدن قرار دادن ایمپلنت کمک کنند.
فواید احتمالی برنامه‌ریزی دیجیتال
- ارزیابی دقیق استخوان و ساختارهای آناتومیک مهم
- تعیین موقعیت ایمپلنت بر پایه پروتز
- پیش‌بینی کارهای تکمیلی (پیوند استخوان و غیره) از پیش
- در میان گذاشتن برنامه به‌صورت تصویری با بیمار
محدودیت‌ها
- برنامه دیجیتال یک راهنماست؛ ممکن است در حین جراحی بسته به شرایط بالینی تغییراتی لازم شود.
- جراحی با راهنما در همه موارد ضروری نیست.
- نیاز به تصویربرداری تکمیلی بر اساس شرایط فرد ارزیابی می‌شود.
برنامه‌ریزی دیجیتال مشترک با ارتودنسی
مدل‌های دیجیتال دندان‌ها در درمان با الاینر شفاف نیز به کار می‌روند. برای کسانی که دندانی را از دست داده‌اند و به درمان ارتودنسی هم نیاز دارند، انجام برنامه‌ریزی ارتودنسی و ایمپلنت بر اساس داده‌های دیجیتال یکسان می‌تواند روند را آسان‌تر کند. برای جزئیات، مقاله ما درباره الاینر شفاف و ایمپلنت را ببینید.
