از دست دادن همه دندان‌ها بر جویدن، صحبت کردن، تغذیه و ظاهر صورت اثر می‌گذارد. امروزه برای افراد بی‌دندان گزینه‌های درمانی مختلفی وجود دارد. اینکه کدام گزینه مناسب است به ساختار استخوان، سلامت عمومی، انتظارات و عادت‌های مراقبت از دهان بستگی دارد.
دندان مصنوعی کامل (متحرک)
دندان‌های مصنوعی متحرک معمولی که روی لثه قرار می‌گیرند.
- به جراحی نیازی نیست.
- ممکن است به‌ویژه در فک پایین، مشکل گیر و ثبات پیش بیاید.
- با گذشت زمان، به دلیل تحلیل استخوان، ممکن است دندان مصنوعی نیاز به ساخت دوباره یا ریلاین (بازسازی سطح داخلی) داشته باشد.
دندان مصنوعی متحرک متکی بر ایمپلنت
دندان‌های مصنوعی که با اتصال‌هایی روی تعداد کمی ایمپلنت (معمولاً ۲ عدد در فک پایین و ۴ عدد یا بیشتر در فک بالا) قفل می‌شوند.
- گیر و کارایی جویدن در مقایسه با دندان مصنوعی معمولی بهتر می‌شود.
- بیمار می‌تواند برای تمیز کردن آن‌ها را خارج کند.
پروتزهای ثابت متکی بر ایمپلنت (All-on-4، All-on-6)
پروتزهایی که روی ۴ یا ۶ ایمپلنت در هر فک ثابت می‌شوند و بیمار آن‌ها را خارج نمی‌کند.
- چون ثابت هستند، در استفاده ممکن است حسی نزدیک‌تر به دندان‌های طبیعی داشته باشند.
- در موارد مناسب، ایمپلنت‌های زاویه‌دار می‌توانند نیاز به پیوند استخوان را کاهش دهند.
- اگر وضعیت استخوان و سلامت عمومی اجازه دهد، در برخی موارد می‌توان کمی پس از قرار دادن ایمپلنت‌ها یک پروتز ثابت موقت نصب کرد.
روند درمان
- معاینه، بررسی سابقه پزشکی و ارزیابی استخوان با CBCT (سی‌تی اسکن مخروطی)
- برنامه‌ریزی دیجیتال بر پایه پروتز
- قرار دادن ایمپلنت‌ها
- دوره ترمیم و پروتز موقت
- ساخت پروتز نهایی
- معاینه‌های منظم و مراقبت حرفه‌ای
این درمان ممکن است برای چه کسانی مناسب نباشد؟
- شرایطی که بر ترمیم بافت اثر می‌گذارند، مانند دیابت کنترل‌نشده
- مصرف برخی داروهای مربوط به استخوان
- مصرف زیاد سیگار
- ناتوانی در رعایت مراقبت از دهان
این شرایط لزوماً مانع درمان نیستند، اما به برنامه‌ریزی دقیق‌تری نیاز دارند.
مراقبت
زیر پروتزهای متکی بر ایمپلنت و نواحی اطراف ایمپلنت‌ها باید به‌طور منظم تمیز شوند. برای جزئیات، راهنمای تمیز کردن ایمپلنت را ببینید.
